10 października 2010 roku Fundacja „Wiatrak” zorganizowała jubileuszowy Koncert Galowy X Dnia Papieskiego. Na Starym Rynku o godzinie 19 pojawiło się około 1000 ludzi. Niektórzy z nich wyczuwali delikatny zapach fiołków, podobny do woni otaczającej świętych, których ciała w cudowny sposób zachowały się w stanie nienaruszonym. To była eteryczna część dekoracji, gdyż w tym roku Dzień Papieski był obchodzony pod hasłem „Odwaga świętości”. Jan Paweł II po raz pierwszy też był wspominany wraz z asystą Prymasa Tysiąclecia, księdza kardynała Stefana Wyszyńskiego, z którym łączyła go wielka przyjaźń i oddanie Matce Bożej oraz błogosławionego księdza Jerzego Popiełuszki, kapelana „Solidarności”, który został wyniesiony na ołtarze w czerwcu tego roku. To męczennik czasów Jana Pawła II, który wcielał w życie to, o czym papież mówił. Ofiara systemu, którego proces demontażu rozpoczął papież, mówiąc: „Niechaj zstąpi duch Twój i odnowi oblicze ziemi. Tej ziemi”.
Zaczęło się od podziękowań instytucjom, firmom i osobom, dzięki którym takie wydarzenie mogło mieć miejsce. Potem przemówienia i wprowadzenie w ideę Dnia Papieskiego oraz koncertu, który składał się z trzech części.
I
Prezentacja multimedialna dotycząca przyjaźni Prymasa Wyszyńskiego z Janem Pawłem II
II
Koncert „On żyje w nas” w wykonaniu orkiestry bydgoskich muzyków pod dyrekcją Macieja Afanasjewa. Młodzi artyści zaprezentowali dziesięć utworów skomponowanych specjalnie na ten dzień. Muzyką zajmował się Maciej Afanasjew, słowami Agnieszka Więckiewicz i Maciej Różycki, zespół skompletował Piotr „Pepek” Szczepańczyk, a chór przygotowała Agnieszka Więckiewicz. Solistami byli Marta Bilska, Anna Więckowska i Michał Maciudziński, natomiast słowa papieża czytał Piotr Zaporowicz. W sumie na scenie grało i śpiewało 40 osób.
III
Prezentacja dotycząca księdza Jerzego Popiełuszki i część modlitewna przygotowana przez Duszpasterstwo Akademickie Martyria, podczas której wolontariusze GPS (Giovanni Paulo Secondo) rozdawali zgromadzonym dziesiątki różańca.
Momentem kulminacyjnym całej imprezy było podwyższenie krzyża i przemówienie Ojca Świętego z Zakopanego dotyczącego odwagi wobec krzyża:
„Umiłowani Bracia i Siostry, nie wstydźcie się tego krzyża. Starajcie się na co dzień podejmować krzyż i odpowiadać na miłość Chrystusa. Brońcie krzyża, nie pozwólcie, aby Imię Boże było obrażane w waszych sercach, w życiu rodzinnym czy społecznym. Dziękujmy Bożej Opatrzności za to, że krzyż powrócił do szkół, urzędów publicznych i szpitali. Niech on tam pozostanie! Niech przypomina o naszej chrześcijańskiej godności i narodowej tożsamości, o tym, kim jesteśmy i dokąd zmierzamy, i gdzie są nasze korzenie. Niech przypomina nam o miłości Boga do człowieka, która w krzyżu znalazła swój najgłębszy wyraz.”
„Dzisiaj dziękowałem Bogu za to, że wasi przodkowie na Giewoncie wznieśli krzyż. Ten krzyż patrzy na całą Polskę, od Tatr aż do Bałtyku. I ten krzyż mówi całej Polsce: Sursum corda - W górę serca!
Trzeba, ażeby cała Polska, od Bałtyku, aż po Tatry, patrząc w stronę krzyża na Giewoncie, słyszała i powtarzała: Sursum corda - w górę serca! Amen.”